کاش با نسیمی از پنجره ها می آمدی
کاش مانند غزل از دل تنگی بی هوا
میشدی همسفر پرنده ها می آمدی
کاش در لحظه ای بغض انگیز در حین دعا
میرسیدی میشدی اجر خدا می آمدی
کاش با گل دادن هر شاخه تو می آمدی
کاش از آن سوی این دنباله رو می آمدی
کاش در تیک و تک لحظه های آخر سال
میرسیدی همصدا با سال نو می آمدی
کاش با روییدن گل از زمین می آمدی
مثل ماهی های عید ای بهترین می آمدی
نظم دنیا گر نباشد کاش به جای بهار
تو به همراه یک فروردین می آمدی
برچسب:
نویسنده: باربد صمیمی